Historia

22 września

22 września 1900 r. w Annopolu urodził się Edward Szylko, wybitny pedagog, regionalista, działacz społeczny i patron ożarowskiego Zespołu Szkół. Szkołę powszechną ukończył w Borowie, gdzie jego ojciec był rolnikiem gospodarzącym na kilku morgach ziemi. W 1916 r. rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Zamościu. Po śmierci ojca w 1917 r. pieniądze na naukę i utrzymanie zdobywał korepetycjami i pracą w czasie wakacji, matka obarczona siedmiorgiem dzieci nie była w stanie pomagać mu materialnie.

Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego w Zamościu w 1920 r. rozpoczął służbę wojskową w stopniu szeregowca, z której po roku został zwolniony. W 1921 r. podjął pracę jako nauczyciel w szkołach powszechnych. Pracował w Klimontowie, Widawie i Sadłowicach, a następnie w 7-klasowej szkole męskiej w Sandomierzu, gdzie zaprzyjaźnił się z ożarowianinem Aleksandrem Patkowskim. Razem powołali do życia Powszechny Uniwersytet Regionalny im. Stanisława Konarskiego oraz czasopisma „Nasze Drogi” i „Sandomierski Ruch Regionalny”.W ramach działalności naukowej uniwersytetu prowadził badania antropologiczne, zbierał sztukę ludową, rejestrował pieśni i gwarę. Wygłaszał referaty popularyzujące idee regionalizmu m.in. “Regionalizm a nauczanie i wychowanie”, “Udział nauczycielstwa w pracy regionalnej”. W latach 1928-1931 był członkiem komitetu redakcyjnego miesięcznika „Nasze Drogi” – organu Powszechnego Uniwersytetu Regionalnego w Radomiu, a po jego likwidacji redagował w latach 1931-1936 biuletyn „Sandomierski Ruch Regionalny”. Tytuły publikowanych wówczas artykułów to m.in.: “Nawoływanie i odpędzanie zwierząt i ptaków domowych w Sandomierskiem” czy “Śpiewki żniwiarskie z okolic Sandomierza”.

W 1926 r. Edward Szylko przeniósł się do szkoły w Ożarowie i pięć lat później został jej kierownikiem. Za zgodą Niemców prowadził ją również w czasie okupacji, co nie przeszkadzało mu równocześnie nauczać na tajnych kompletach. Po wojnie E. Szylko przeprowadził się do Ostrowca Świętokrzyskiego, gdzie pracował w Państwowym Liceum Pedagogicznym i Liceum Ogólnokształcącym. Był również współpracownikiem Państwowego Instytutu Sztuki w Warszawie, który zlecił mu przeprowadzenie terenowych badań folklorystycznych. W czasie pobytu w Ostrowcu Świętokrzyskim był działaczem miejscowego Oddziału Polskiego Towarzystwa Turystyczno – Krajoznawczego, w latach 1953-1956 jako członek zarządu, a w 1956 r. jako członek oddziałowej komisji rewizyjnej. W tym czasie hutnicza gazeta  „Walczymy o stal” zamieściła szereg artykułów z dziedziny krajoznawstwa jego autorstwa, a radiowęzeł Huty Ostrowiec  nadawał  jego cotygodniowe pogadanki o walorach krajoznawczych naszego regionu.

Edward Szylko zmarł w 1957 roku.  Pochowany jest na cmentarzu parafialnym przy ulicy Denkowskiej. Zespół Szkół Ogólnokształcących w Ożarowie uczynił go swoim patronem i w 1997 r. wydał książkę p.t. „ Edward Szylko – szkic do biografii”.

oprac. Norbert Zięba