Historia

18 października

18 października 1918 r. powołany przez Radę Miejską Komitet Bezpieczeństwa w Ostrowcu powiększył skład Milicji Miejskiej do 25 osób. Tego dnia ostrowiecki samorząd podjął uchwałę, w której domagał się „powołania do życia wolnej i niepodległej Polski”. Jej treść przesłano do Rady Regencyjnej w Warszawie, która już tydzień wcześniej 10 października 1918 r. proklamowała niepodległość Polski.

Niecałe dwa tygodnie później, bo 31 października 1918 r. w Ostrowcu rozpoczęło się rozbrajanie stacjonujących w mieście żołnierzy austriackich. Akcję rozpoczął podoficer Polskiej Organizacji Wojskowej Walerian Kunat dowodzący trzyosobowym patrolem. Po pierwszych udanych spontanicznych próbach rozbrojenia okupantów do oddziału przyłączyło się kolejnych kilkunastu peowiaków, którzy stoczyli walkę z austriackim plutonem nie zamierzającym dobrowolnie oddać broni. W strzelaninie przypadkowo zginął trzynastoletni Bolesław Wiśniewski ze szkoły przyfabrycznej w Klimkiewiczowie, a trzech austriackich żołnierzy zostało rannych. Po tym incydencie dowództwo nad akcją rozbrajania okupantów przejął komendant obwodu POW podchorąży Włodzimierz Dąbrowski. Ilustracja poglądowa.

oprac. Norbert Zięba