Historia

15 października

15 października 1917 r. w odrębnej i niezależnej wtedy od Ostrowca (do 1924 roku) fabrycznej osadzie Klimkiewiczów  otwarto założone przez Polską Macierz Szkolną Prywatne Koedukacyjne Seminarium Nauczycielskie im. Tadeusza Kościuszki. Inicjatorem utworzenia placówki tego typu był ostrowiecki działacz PMS Władysław Łoziński. Jej siedzibą początkowo był parterowy drewniany budynek szkoły fabrycznej Zakładów Ostrowieckich przy ulicy Tadeusza Kościuszki. Pierwszym kierownikiem został Antoni Łazarczyk, współzałożyciel Ostrowieckiego Towarzystwa Nauczycielskiego oraz Zrzeszenia Nauczycielstwa Polskiego Szkół Początkowych. Po nim od 1918 roku placówką kierowała Michalina Aust-Burda. Na pierwszy rok nauki w Seminarium przyjęto 26 słuchaczy, byli to przeważnie absolwenci ostrowieckich i okolicznych szkół początkowych. Szkoła słynęła m.in. z wydawania redagowanego przez jej uczniów zrzeszonych w organizacji Bratnia Pomoc czasopisma pod tytułem „Płomień” .

 

1 marca 1922 roku Prywatne Koedukacyjne Seminarium Nauczycielskie im. Tadeusza Kościuszki zostało upaństwowione, a w 1925 roku przeniosło się z Klimkiewiczowa do własnego budynku przy ulicy Henryka Sienkiewicza w Ostrowcu. Gmach stanowiący obecnie siedzibę Liceum Ogólnokształcącego nr III
im. Władysława Broniewskiego powstał według projektu inżyniera architekta Władysława Rogowskiego, który zamierzał wybudować tam cały kompleks edukacyjny. Funduszy wystarczyło jednak tylko na wzniesienie gmachu szkoły oraz nieistniejącego już Domu Nauczycielskiego przy obecnej ulicy Stefana Żeromskiego, który w czasie okupacji został siedzibą gestapo. W okresie międzywojennym ostrowieckie Seminarium Nauczycielskie miało profil koedukacyjny, każdego roku uczyło się w nim około 250 uczniów. Pierwsze trzy lata nauki miały charakter ogólnokształcący, dopiero dwa kolejne były poświęcone edukowaniu przyszłych nauczycieli. Ważny element programu nauczania stanowiły zajęcia praktyczne w szkołach podstawowych.

 

W 1933 roku Seminarium Nauczycielskie w Ostrowcu zostało zlikwidowane, a w jego budynku zakwaterowano przeniesione z dawnych rosyjskich koszar przy ulicy Polnej Państwowe Gimnazjum Męskie im. Joachima Chreptowicza. Do kształcenia przyszłych kadr nauczycielskich wrócono w czasie okupacji hitlerowskiej. Była dyrektorka Seminarium Nauczycielskiego Michalina Aust-Burda w ramach tzw. tajnych kompletów prowadziła konspiracyjne zajęcia na poziomie Liceum Pedagogicznego, które oficjalnie rozpoczęło działalność już dwa tygodnie po wyparciu Niemców z miasta, to jest 1 lutego 1945 roku. Kilka lat później ówczesne władze oświatowe podjęły decyzję o przeniesieniu do Ostrowca Świętokrzyskiego Liceum Pedagogicznego Wychowawczyń Przedszkoli, które do tego momentu funkcjonowało w starych budynkach po restauracji i hotelu „Rzym” przy ul. Stefana Żeromskiego w Radomiu. Ostrowieckie locum dla tej szkoły wybudowano w 1953 roku (także przy ulicy S. Żeromskiego) według projektu inżyniera F.Okomińskiego. Trzy lata później oddano do użytku budynek internatu Liceum Pedagogicznego Wychowawczyń Przedszkoli.

 

oprac. Norbert Zięba